50 Yılın Ardından (1975-2025) 

R.Tülay Kanıt
 

[Yayım Tarihi: 18 Ocak 2026]

Benim için bazen mutlu bazen hüzünlü geçen ama her anından gurur duyduğum kesinlikle unutulmaz bir 50 yıl… 

Hayatımın yarıdan fazlasını içine alan bir yolculuğun hikâyesi…

Ekim 1975 te üstünde CEDETAŞ ELEKTRİK tabelası olan bir kapıyı heyecanla çalarken, kapının açılmasıyla başlayacak çalışma hayatımın kesintisiz 45 yıl süreceğini, sadece bir İŞ’e değil yeni bir yaşama başlayacağımı tahmin bile etmiyordum.

 Şimdi o yılların nasıl geçtiğini kendime soruyorum.Ben o yılları sadece çalışarak değil büyüyerek, öğrenerek, yorularak geçirdim Bu sadece çalışma değil; beni ben yapan, kişiliğimi geliştiren uzun bir yolculuktu. Bu yolculukta her türlü duyguyu yaşadım.

Yıllar içinde burada güldüm, zorlandım, bazen sinirlendim bazen ağladım ama en çok da bağlandım. Anlatmaya ve dinlemeye her zaman vakit bulan 2 değerli insandan;  

BÜLENT CEDETAŞ-KUDRET AKIN'dan yalnız mesleğimi değil sabretmeyi, yardımlaşmayı, birlikte çalışmayı da öğrendim. Onlar sadece yönetici değil birer öğretmen birer dosttular. Her zaman bilgilerini paylaşmaya, yol göstermeye, çözüm bulmaya hazırdılar.

Onlara çok şey borçluyum sonsuz teşekkürler… İyi ki sizler ile aynı yolda yürümüşüm…

Çalışma hayatım hep mutlu mesut sorunsuz geçmedi .Bazen işler yetişmedi, programlar aksadı, hesaplar yanlış oldu ama “BEN BUNU YAPAMAM –BİLMİYORUM “ dediğim hiçbir şey olmadı. Belki en fazla “NASIL YAPABİLİRİM “ diye düşündüm. 

Sabahlara kadar çizimlerin, krizlerin, bazen hıçkırıkların bazen kahkahaların iç içe girdiği yıllarda yanımda daima güvendiğim YOL ARKADAŞLARIM vardı. Birlikte yorulduk. Tamamlanan her proje ekip ruhunun ve dayanışmanın zaferiydi.
 

 

 İlk günden son güne kadar birlikte çalıştığımız tüm arkadaşlarım benim için şanstı. Hepsine ayrı ayrı  teşekkür ediyorum.

Çalışma yıllarım boyunca zaman kavramı hep projeler ile sınırlıydı. Bayram ve tatil günleri proje başlangıç ve bitişine göre ayarlanıyordu.  İstanbul SWISS OTEL projesinde( İstanbul ve Türkiye’de ilk SWISS Otel projesi) 45 gün kesintisiz çalışmıştık .”Bugün haftanın kaçıncı günü” sorusu arkadaşlarımla aramızda espri konusuydu.

50 yıla sığdırılan projelerin her birinin ayrı yeri var anılarımda. Daktilo sesleri, aydınger hışırtıları, tıkanan rapido uçları, şablonlar, kollu hesap makineleri bu süre içinde yerini bilgisayarlara bıraktı. TELEKS-FAX yok artık; İNTERNET ile tüm iletişiminizi sağlayabiliyorsunuz. Çizim programları öylesine gelişti ki daha proje safhasında tasarımınızın bitmiş halini 3 boyutlu görebiliyorsunuz.

 

CEDETAŞ da çalışmak bana her devirde en özel projelerde en önemli mimar ve mühendisler ile çalışma imkânı sağladı. Hepsi benim için birer okuldu.

Hep bir şeyler öğrenmeye çalıştım. Her proje bana yeni detaylar öğretti. ..İş dışı saatlerde yaptığımız sohbetler ise birer hayat dersiydi benim için.Daha 20 li yaşlarda dönemin en büyük Alış Veriş Merkezi AKMERKEZ projesinde sorumluluk almıştım. Sonrasında Hastane –Okul-Terminal binası –Organize Sanayi Bölgeleri –Teknopark binaları-Kültür merkezleri –Camiler-Hipodromlar-Oteller birbirini izledi .Uluslararası projeler için teklif hazırlamak, yurtiçi ve dışında yabancı PROJE YÖNETİM şirketleri ile çalışmak yıllar geçtikçe kolaylaştı.

Risk almayı seviyordum. Hiç bilmediğim yerlere gitmeye çekinmedim. KAHİRE -MOSKOVA-ERBİL-VARŞOVA hepsi güzel ama biraz da ürktüğüm anılar ile dolu. MISIR’ ın iç karışıklarla çalkalandığı bir dönemde bir proje için Kahire ye gitmek gerekiyordu. Gitmemem için yapılan tüm ikazları duymazdan geldim. Uçak gece kalkıyordu. Havaalanında bir Mısırlı beni karşıladı. Karanlık yollarda 2 saat süren bir yolculuktan sonra hiç bilmediğim bir otele gittik. Biraz korkmuştum galiba.

MOSKOVA GAZPROM projelerinde -40 derecede şantiyede ısınmaya çalıştığımız, donmamak için kat kat giyindiğimiz-başımızı atkılarla sardığımız günler unutulmazdı. 

Bir projeye teklif vermek –işverenle tanışmak için yine bir akşam saatinde ERBİL Havalimanındaydım Beni otele bırakmak için bekleyen  sürücü biraz Türkçe biliyordu .Sabah işveren ile ofisinde buluştuk. İlk görüşte beni pek genç bulmuş olacak ki Türkiye de en güvendiği insan Mimar DOĞAN TEKELİ yi arayıp hakkımda bilgi almış. O günden sonra Erbil ve Bağdat’taki tüm projelerini yaptık. 

Ve şimdi Artık şirketin What’s up –Signal grubunda değilim Eski maillerimde anılarımla buluşamıyorum Ama BURAK CEDETAŞ yapılacak ve devam eden projeleri haber verdiğinde onlarla birlikteymişim gibi heyecanlanıp seviniyorum. 

Eski Dostlarım sayesinde hala bilgilerimi güncelleme hayata ve sektöre dair bir şeyler öğrenme imkânım var. 

Emekle yoğrulmuş yaşanmışlıklarla dolu bir defter böyle kapandı. İçimde ne pişmanlık ne burukluk var. Her proje her çizgi her dost yaşamımın bir parçasıydı

Ve sonunda..En büyük teşekkürüm henüz 5 yaşında iken bu mesleği tanımamı ,sevmemi bu yolda adım atmamı ve CEDETAŞ da çalışmamı sağlayan babama CENGİZ KIRATLI (İTÜ 1952)

Bugün sahip olduğum her şeyin temelinde onun yol göstericiliği ve inancı var Işıklar içinde yatsın 

Rana Tülay Kanıt

Kaynak:CEDETAŞ 50 Yıl Özel 

Cedetaş Mühendislik'te 50 yıl geçirmiş  ve sayısız projede büyük başarılara imza atmış RanaTülay Kanıt'ın kaleminden; emekle, bilgiyle ve anılarla yaszılmış Cedetaş'ın 50 yıllık hikâyesi... 

Cedataş Mühendislik Gururla 50. Yılını Kutluyor!

Elektrik Tesisat Portalı olarak   içtenlikle tebrik ediyor, nice yıllar diliyoruz.